Język polski dla zaawansowanych odbiorców

Na czym skupia się podręcznik do języka polskiego oblicza epok 3.1? To książka, w której przyjrzymy się bliżej dwóm epokom: Młodej Polsce oraz Dwudziestoleciu Międzywojennemu. Wraz z zagłębianiem się w historyczne rejony, będziemy obcować z kolejnymi lekturami, które zapisały się w polskim oraz światowym kanonie literatury pięknej. Przyjdzie nam przeczytać, między innymi: Zbrodnię i karę, Wesele, Chłopów, Przedwiośnie czy poezję Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej i Kazimierza Przerwy-Tetmajera. 

Wiedza teoretyczna na temat epok

W nauce języka polskiego niezwykle ważne jest przyswojenie wiedzy na temat epok literackich. Te stanowią wręcz fundament tego przedmiotu i ich znajomość jest wymagana do tego, aby dobrze poradzić sobie z egzaminem na maturze (nie tylko podstawowym, ale i rozszerzonym). W każdym rozdziale uczeń ma za zadanie przeczytać dany tekst, a następnie zanalizować go i zinterpretować. Oczywiście, wiedza ta prezentowana jest przez nauczyciela, który nakierowuje ucznia w taki sposób, aby ten do analizy wykorzystywał odpowiednie narzędzia. 

Pojęcia kluczowe

W każdym dziale poświęcone jest też odpowiednie miejsce na to, aby zaznajomić się z wymaganymi pojęciami kluczowymi. Te związane są z aktualnie omawianą epoką. Bardzo dobrym ruchem ze strony twórców jest to, że ci postanowili co jakiś czas, przypominać uczniom o najważniejszych pojęciach kluczowych, z którymi ci zapoznali się w poprzednich częściach podręcznika.

Oblicza epok 3.1 to podręcznik do języka polskiego dla szkół ponadpodstawowych, który:

– zawiera w sobie treści, które powinien przyswoić sobie każdy uczeń i przyszły maturzysta,

– posiada wiedzę, która może zostać wykorzystana przy nauce do matury rozszerzonej,

– charakteryzuje się zróżnicowanymi zadaniami, wymagającymi od ucznia kreatywności,

– rozwija umiejętność swobodnego pisania w języku polskim oraz czytania ze zrozumieniem,

– wiedza w nim ułożona jest chronologicznie,

– liczne powtórki i testy sprawności,

– lista najważniejszych lektur.

Literatura przełomu wieków – o czym tam pisano

Na przełom wieków XIX i XX przypada epoka Młodej Polski. Literatura, która powstała w tym okresie, jest zróżnicowana, choć da się wyróżnić pewne stałe tendencje. Widać to już w jednej z nazw tego okresu: fin de siècle (koniec wieku). Artyści modernistyczni mieli poczucie schyłku, upadku wiążącego się ze zbliżającym się wiekiem XX. Popadali w dekadentyzm, czyli ospałość, pesymizm i bierność. Ale literatura Młodej Polski ma w sobie coś więcej niż dekadentyzm!

Realistyczne spojrzenie na wieś – “Chłopi” Reymonta

W tym potężnym dziele polskiego noblisty odnajdziemy szczegółowy obraz życia w miejscu, gdzie życie jest ściśle związane z naturą i wiarą. Czas na pracę i odpoczynek wyznaczają pory dnia i pory roku, a monotonię podobnych do siebie dni urozmaicają święta i wesela. Z jednej strony “Chłopi” to opowieść wręcz metafizyczna, tajemnicza, przepełniona dzikimi siłami natury i nieposkromionymi ludzkimi namiętnościami. Z drugiej odnajdziemy tam twardy naturalizm, który nie współczuje parobkowi umierającemu samotnie, na uboczu, gdy inni się bawią. To utwór niezwykły, który mógłby powstać i w innej epoce.

“Wesele”, czyli zmora maturzystów

Żaden podręcznik do polskiego nie pominie tej lektury. Jej szczegółowe omówienie można znaleźć na przykład w książce “Oblicza epok 3.1 podręcznik“. “Wesele” to dramat o Polakach i dla Polaków. Niestety, jest trudny w odbiorze na wielu poziomach. Pierwsza część to realistyczne rozmowy gości na weselu, często humorystyczne i wesołe. Trudnością jest użycie przez autora rymów i stylizacji gwarowej. Problem może sprawić także mnogość postaci.

Jeszcze gorzej jest w drugiej części dramatu, której nie da się zrozumieć bez gruntownej wiedzy historycznej albo odpowiednich opracowań. Do gości weselnych przychodzą zjawy symbolizujące różne światopoglądy i wydarzenia z historii naszego narodu. Ostatecznie przynoszą przesłanie, że Polacy powinni zjednoczyć się w walce przeciwko wspólnemu wrogowi.

Nie udaje się przez… dekadentyzm. Tajemniczy chochoł wygrywa na patykach melodię, do której Polacy tańczą jak zaczarowani. Są nieprzytomni, słabi i niezdolni do żadnego czynu. Tak kończy się patriotyczny zryw epoki Młodej Polski.

Literacko-kulturowy podręcznik do języka polskiego

Podręczniki do języka polskiego oferują coraz ciekawsze informacje. Uczeń nie jest zmuszony już do czytania nudnych i nieadekwatnych do jego wieku treści, lecz ma szansę na obcowanie z tekstami, które dostosowane są do jego zainteresowań oraz poziomu. Za jeden z lepszych podręczników w tym obszarze można uznać oblicza epok 3.1, czyli książkę przeznaczoną dla uczniów ostatnich klas liceum oraz technikum. Co oferuje ten podręcznik?

Grafiki, które ułatwiają zapamiętywanie

Oblicza epok 3.1 to atrakcyjny wizualnie podręcznik. W środku natrafimy na wiele grafik, obrazków, fotografii oraz kadrów z filmów, których zadaniem jest wyjaśnienie uczniom pewnych pojęć oraz zagadnień na podstawie znanych z popkultury przykładów. Coraz więcej mówi się też o nauce analizy tekstów nieliterackich. Do tej grupy zaliczyć możemy: filmy, audycje radiowe, słuchowiska, zdjęcia czy wideo eseje.

Gatunki i epoki

Im bardziej zróżnicowany jest podręcznik, tym lepiej. Dzięki temu każdy uczeń w takiej książce znajdzie coś, co może go zainteresować na dłużej. Warto też sięgać po treści, które twórcy umieścili w segmencie z materiałami nieobowiązkowymi. Znajdziemy tam wszystko to, czego nauczyciel nie ma obowiązku omawiać na lekcji, jednak uczeń jak najbardziej ma prawo do tego, aby samodzielnie przyjrzeć się tym treściom. Często dostępne są tam listy dodatkowych lektur, które rozwiną nasze słownictwo oraz elokwencję.

Czym charakteryzuje się podręcznik do języka polskiego Oblicza epok 3.1 (www.taniaksiazka.pl) dla liceum i technikum: 

– dobrze zaprojektowany podręcznik z estetyczną okładką,

– rozbudowany blok powtórzeniowy oraz miniprzewodniki po epokach literackich,

– dużo grafik, które ułatwiają zapamiętanie danych pojęć i treści,

– nowością, która pojawia się w tym podręczniku, jest analiza tekstu nieliterackiego,

– przykłady, które przedstawiają powiązania tekstu lub utworu z daną epoką,

– dodatkowe materiały w postaci zdjęć, kadrów z filmów czy nagrań.